Gülün Adı: Manastırda bilgi, suç ve iktidar
Umberto Eco, polisiye merakı Orta Çağ bilgisiyle birleştirerek entelektüel bir labirent kurar.
Editörün öne çıkardığı seçilmiş kitaplar ve dosyalar.
Umberto Eco, polisiye merakı Orta Çağ bilgisiyle birleştirerek entelektüel bir labirent kurar.
Dostoyevski, suçu olaydan çok zihinsel ve ahlaki bir sarsıntı olarak yazar.
Kafka’nın kısa metni, olağanüstü bir olayı gündelik soğukkanlılıkla anlatarak sarsar.
Márquez, Macondo’da aile tarihini kıta hafızasına ve büyülü tekrar duygusuna dönüştürür.
Toni Morrison, travmayı yalnızca geçmişte kalmış bir olay değil, eve dönen bir varlık gibi yazar.
Atwood’un romanı, geleceği icat etmekten çok, tarihte zaten görülmüş baskı biçimlerini yoğunlaştırır.
Cervantes, şövalye hayallerini yıkarken modern romanın oyun alanını açar.
Woolf, olaydan çok algının ritmine kulak veren modern romanın doruklarından birini kurar.
Aldous Huxley, baskının kaba şiddetle değil haz, tüketim ve koşullanmayla kurulabileceğini gösterir.
Kafka’nın romanı, açıklanmayan bir suçlamanın insan hayatını nasıl biçimlendirdiğini anlatır.
Bulgakov, hiciv, aşk, fantastik ve politik eleştiriyi aynı roman evreninde cesurca birleştirir.
Melville, balina avı anlatısını bilgi, takıntı, kader ve dilin sınırları üzerine devasa bir romana dönüştürür.